همه می دانند؛من سال هاست چشم به راه کسیسرم به کار کلمات خودم گرم است...تو را به اسم آب؛تو را به روح روشن دریا؛به دیدنم بیا !مقابلم بنشین.بگذار آفتاب از کنار چشمهای کهن سال من بگذرد...من به یک نفر،از فهم اعتماد محتاجم.من از این همه نگفتن بی تو خسته ام!خرابم !ویرانم ! + نوشته شده در دوشنبه ۸ آبان ۱۴۰۲ ساعت توسط صابر صالحیان متی کلایی  |